تا اين که خداي سبحان،براي وفاي به عهد خود،و کامل گردانيدن دوران نبوت،

حضرت محمد(ص)که درود خدا بر او،را مبعوث کرد‍؛ پيامبري که از همه پيامبران پيمان پذيرش نبوت او را گرفته بود،

نشانه هاي او شهرت داشت؛و تولدش بر همه مبارک بود.

پس خداي سبحان،مردم را به وسيله محمد(ص)از گمراهي نجات داد و هدايت کرد،و از جهالت رهايي بخشيد.

 سپس ديدار خود را براي پيامبر(ص)برگزيد،و آنچه نزد خود داشت براي او پسنديد.

 و شهادت مي دهم که محمد(ص)بنده خدا و فرستاده اوست.

خداوند او را با ديني آشکار،و نشانه اي پايدار و قرآني نوشته شده و استوار و نوري درخشان و چراغي تابان

 و فرماني آشکار کننده فرستاد تا شک و ترديد را نابود سازد و با دلائل روشن استدلال کند،

و با آيات الهي مردم را پرهيز دهد،و از کيفرهاي الهي بترساند.

خداوند پيامبر (ص) را هنگامي فرستاد که پيامبران حضور نداشتند،و امت ها در خواب غفلت بودند،

و رشته هاي دوستي و انسانيت از هم گسسته بود.پس پيامبر (ص) به ميان خلق آمد

 در حالي که کتاب هاي پيامبران پيشين را تصديق کرد، و با «نوري»هدايتگر انسان ها شد

 که همه بايد از آن اطاعت نمايند، و آن،نور قران کريم است.

خانواده او نيکوترين خانواده،و درخت وجودش از بهترين درختان است که شاخه هاي آن راست

 و ميوه هاي آن سر به زير و در دسترس همگان است،زادگاه او مکه،و هجرت او به مدينه پاک و پاکيزه است،

که در آنجا نام او بلند شد و دعوتش به همه جا رسيد.

خدا او را با برهاني کامل و کافي(قرآن) و پندهاي شفابخش،و دعوتي جبران کننده فرستاد.

 با فرستادن پيامبر(ص) شريعت هاي ناشناخته را شناساند،

و ريشه بدعت هاي راه يافته در اديان آسماني را قطع کرد،و احکام و مقررات الهي را بيان فرمود.

بار خدايا!

اي گستراننده هر گسترده،و اي نگهدارنده آسمان ها،

 و اي آفريننده دل ها بر فطرت هاي خويش:دل هاي رستگار و دل هاي شقاوت زده

گرامي ترين درودها و افزون ترين برکات خود را بر محمد(ص)بنده و فرستاده ات اختصاص ده،

که خاتم پيامبران گذشته،و گشاينده درهاي بسته و آشکار کننده حق با برهان است.

خداوندا!

کاخ آيين او را از هر بنايي برتر و مقام او را در پيشگاه خود گرامي تر گردان و، نورش را کامل گردان،

 و پاداش رسالت او را پذيرش گواهي و شفاعت و قبول گفتار او قرار ده،زيرا که داراي منطقي عادلانه،

و راه جداکننده حق از باطل بود.

خدايا!

بناي دين او را از آنچه ديگران برآورده اند،عالي تر قرار ده

او را بر سر خان کرمت گرامي تر دار، و بر شرافت مقام او در نزد خود بيفزا،

و وسيله تقرب خويش را به او عنايت فرما، و بلندي مقام و فضيلت او را بي مانند گردان،

 و ما را از ياران او محشور فرما، چنانکه نه زيانکار باشيم و نه پشيمان،

 نه دور از راه حق باشيم و نه شکننده پيمان،نه گمراه باشيم و نه گمراه کننده بندگان،

 نه فريب هواي نفس خوريم و نه وسوسه شيطان.

(فرازهايي از کتاب نهج البلاغه در وصف پيامبر(ص))